Er zijn veel onzekerheden in ons leven. Het enige dat we zeker weten is dat we vroeger of later zullen overlijden tenzij Jezus voor die tijd terugkomt. In geval van een langdurig ziekbed kun je je op het sterven voorbereiden, maar vaak komt de dood plotseling. Veel mensen, jongeren maar ook ouderen, schuiven het nadenken over de dood voor zich uit. Toch is het goed om daar eens bij stil te staan. Toon Hermans verwoordt dat in gedichtje onderaan.*

Voor nabestaanden kan het heel erg helpen als je over je sterven en je wensen omtrent de uitvaart iets hebt opgeschreven. Vanzelfsprekend is het opgeschrevene niet in beton gegoten. Je omstandigheden en dus ook je wensen kunnen in de loop van de tijd veranderen, én, de nabestaanden hebben ook hun inbreng. Je kunt je wensen zien als een handreiking voor de nabestaanden. Daarom is er een document gemaakt waarin je je wensen kunt noteren. Zie onder de knop en het is ook te vinden op de websites van Het Kompas en De Lichtzijde. Ons advies is: lees het eens door, praat er eens over met elkaar en vul het in.

 

 

Het doet je goed eens aan de dood te denken,

je dagen worden er wat duidelijker van.

Je dient te weten dat geen mens voor je kan leven

maar ook dat niemand anders voor je sterven kan.

Ik spreek er ’s avonds wel es over met de kinderen

of ’k maak ’n grapje met de dood, dat kan geen kwaad.

Als je overpeinst waar je tenslotte komt te ‘liggen’

dan weet je af en toe wat beter waar je ‘staat’!

                              Toon Hermans

 

Sietske Rustenburg